Ένιωσα σαν να ξανάβλεπα -Αν δεν έρχομαι εδώ κλείνομαι στο σπίτι

Πριν από το «Ντέρμπι των Αιωνίων» της 1ης Αγωνιστικής των Playoffs της Super league 1 και την Μετάδοση για Άτομα με Μειωμένη Όραση από το Ράδιο Πάντειον Sports, είχαμε μια σύντομη κουβέντα με κ. Γιώργο. Είναι ένας από τους πρώτους ακροατές των μεταδόσεων μας. Κάθε φορά έρχεται πρώτος και φεύγει τελευταίος χαιρετώντας μας με την ίδια ευγένεια και ευχαρίστηση που άκουσε ένα ακόμα παιχνίδι της αγαπημένης του ομάδας. Τον ρωτήσαμε για το πως νιώθει για το συγκεκριμένο εγχείρημα και αν το θεωρεί κάτι απαραίτητο για όλους τους φιλάθλους με μειωμένη όραση.

Καταρχάς, πως νιώσατε την πρώτη φορά που ακούσατε ότι θα υλοποιηθεί αυτό το εγχείρημα των ακουστικών περιγραφών σε συνεργασία με την ομάδα σας;

«Ένιωσα πάρα πολύ όμορφα. Θυμάμαι εκείνη την πρώτη φορά που παίζαμε με τον Άρη το 2-2. Μάλιστα σε μια συνέντευξη που μου πήρε η Cosmote συγκεκριμένα εδώ, είχα βουρκώσει γιατί ένιωθα πάρα πολύ υπέροχα και από την περιγραφή και από την αμεσότητα και ένιωσα σαν να ξανάβλεπα πάλι, σαν να ήμουν ξανά πάλι μέσα στο γήπεδο και έβλεπα με τα μάτια μου. Τώρα βλέπω με τα μάτια της ψυχής, και με την έντονη παρουσία την δική σας μου δίνετε τη δυνατότητα να είμαι εδώ. Γι΄αυτό κάθε Κυριακή προσπαθώ να είμαι εδώ και να το απολαμβάνω, γιατί για μένα είναι ένα δώρο ζωής».

Πιστεύετε πως οι φίλαθλοι έχουν ανάγκη αυτή την ειδική περιγραφή που κάνουμε στους εντός έδρας αγώνες του Ολυμπιακού;

«Οπωσδήποτε. Πιστεύω ότι θα κέρδιζε πολλά χρόνια επιπλέον ζωής, γιατί εγώ, εάν δεν έρχομαι εδώ, είμαι καθηλωμένος σε έναν καναπέ στο σπίτι. Έχω μόνο το ραδιάκι μου και ακούω γιατί δεν βλέπω τηλεόραση. Άρα αυτό μου δίνει ζωή, ξεφεύγω και αναζωογονούμαι. Μακάρι να βρει συμπαραστάτες και άλλες ομάδες, αυτό το οποίο που υπέγραψε ο Ολυμπιακός με την συνεργασία του Πάντειου Πανεπιστημίου και την δική σας. Μακάρι να μπορεί να υπάρχει και σε άλλες ομάδες και να δίνει χαρά σε άτομα με οπτική αναπηρία».

Μετά την μικρή κουβέντα μας ο κ. Γιώργος φόρεσε όπως κάνει κάθε φορά τα ακουστικά του και μαζί με τον συνοδό του απόλαυσε την αναμέτρηση. Το ντέρμπι σκληρό με πολλές φάσεις και ο ίδιος με τα χέρια ενωμένα στο κεφάλι ζούσε κάθε στιγμή.

Ήταν ο αγώνας νούμερο 57 για την ομάδα μας και όπως πάντα φεύγοντας μας είπε με ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη: «Τα λέμε στο ματς με τον ΠΑΟΚ παιδιά μου».